Hakkımızda | İletişim
Haymananın İlk ve Tek Siyasi Bağımsız Gazetesi

ÜRPERTEN OLAYLAR.. YAZI DİZİSİ
18/03/2016

HAZIRLAYAN: Yavuz ÇİFÇİ
TABUT-1
    Her Kadir Gecesinde yapardı bunu. Akşam ve yatsı namazını kılar, en son cemaatin, daha sonra da imamın camiyi terketmesinden sonra cami’nin tam ortasına oturur, sabaha kadar dua eder, namaz kılar, geçmiş günahların affolması, gelecekte kendisine çocuklarına güzel bir hayat için Allah’a dua ederdi.
    Belkide kesintisiz 10 yıldır her Kadir Gecesinde tekrarlardı bunu. Bir alışkanlık olmuştu. Duasını eder, sabaha kadar kaç rekat olduğunu hatırlamadığı namazlarını kılar, ertesi gün ve yılın diğer günlerinde yaptığı bu bir gecelik ibadetin huzuru ile yaşardı. 
   Gündüzden itibaren yine camide sabahlamak için ilk günkü gibi heyecanlanmış, akşamı zor etmişti. Akşam yemeğinden sonra evdekilerle bir gurbet yolcusu gibi vedalaşmış, bayram sabahlarına uyanan bir çocuğun coşkusu ve heyecanıyla çıkmıştı evden.
   Bu şehre yeni tayin olmuştu.  Yaklaşık 3 aydır buradaydı ve etrafı insanları yeni yeni tanımaya başlamıştı. Tanıdığı birkaç kişiye hal hatır sordu, tanımadıkları ile selamlaşarak caminin yolunu tuttu. 
   Cami’nin önü  Kadir Gecesi’nin uhrevi havasıyla kalabalıktı. Şadırvanda abdest alanlar, avluda küçük dualar edip içeri girenler, banklarda oturup vaktin gelmesini bekleyenlerle cıvıl cıvıldı. Abdestini cami şadırvanında almayı alışkanlık edindiği için evde almamıştı. Hava oldukça soğuk olmasına rağmen, yine de burada alacaktı. Paltosunu çıkarıp ellerini çemredi. Çoraplarını çıkarıp tam oturacağı zaman cami avlusunun köşesindeki tabut dikkatini çekti. Bir cenaze vardı orda. “Ne mübarek insanmış, Kadir Gecesi vefat etmiş” diye düşündü. Hava soğuk olduğu için morga kaldırmamışlar, cami avlusunda sabahlamasını sağlamışlardı. İçinden bir fatiha okudu ve abdestini almaya koyuldu.
Camiye girdi ve kalabalığın arasında kendisine bir yer bulup oturdu. Akşam namazını kıldı. Yatsıya kadar duaları, mevlidleri dinledi. Dışarı çıktı abdestini tazeleyip Yatsı Namazını kılmak için saf tuttu.     
   Tesbih namazını kılıp son dualarda edildikten sonra cemaat yavaş yavaş camiyi terk etmeye başladı. İmam da kalktı ve son cemaat olarak kalan kendisine baktı. İmama “Hocam müsaade ederseniz ben burada sabahlamak istiyorum” dedi.
  İmam da “Hay hay ne demek,  o zaman ısıtıcıyı kapatmıyorum, siz çıkarken kapatırsınız, dualarınız kabul olsun” dedi ve çıkıp gitti.
   İşte camide yapayalnız kalmıştı. Ayağa kalkıp açık olan lambaların birazını söndürdü. Bir tek en öndeki kısık ışıklı lambayı açık bıraktı. Kendisi de en öne geçerek mihraba yakın yere bağdaş kurup oturdu. İçinden geçen tüm duaları sırasıyla okumaya başladı.
  Dalıp gitmiş, ruhu adeta bedeninden ayrılmış, kendisini uhrevi dünyanın sihrine kaptırmıştı. Aradan ne kadar zaman geçtiğini bilmiyordu. Bacaklarının uyuştuğunu hissederek kalkıp diz üstü oturmaya çalıştı. Bacaklarını iyiden iyiye hissetmiyordu, o kadar uyuşmuşlardı.
  Zorlanarak ayağa kalkmaya çalıştığında arkasında bir kişinin daha olduğunu hissetti. “Allah Allah, ne zaman geldi ki bu” diye düşündü. Oysa kendisinden başka kimse kalmadığına emindi. Sonradan gelse bile kapının açılıp kapandığını duyardı. “Demek ki o kadar dalmışım ki, duymadım” diye düşündü.
   Göz ucuyla kim olduğuna bakmaya çalıştı. İlk önce bir beyazlık çarptı gözüne. Sadece ayaklarını görebiliyordu. Ama yerlere kadar uzanan beyaz örtü ayaklarını örtmüştü. Daha fazla bakamadı. İçinde bir ürperti hissetti. Yanı başına kadar sokulmuş kişinin nefesini duyamıyor sadece varlığını hissedebiliyordu. Sadece bir hayal gibi duruyordu, beyazlıklar içerisinde bir hayal. İşin bir diğer garip tarafı tepedeki lamba arkalarında kalmış olmasına rağmen kendi gölgesini görüyor, ama arkasındaki kişinin gölgesini göremiyordu. Yani bir gölgesi yoktu onun. Bunu anladığında dahada ürperdi. Bu nasıl olabilirdi? Yanındaki kişi veya varlık neydi böyle?
  Asıl korkusu, gözü caminin camından dışarı baktığında daha da arttı. Avludaki tabutun üzerindeki kapak yarıya kadar açılmıştı. Sokak lambasının direk aydınlattığı tabutun içerisi boştu.  
DEVAMI VAR...

Bu yazıya toplam 1 yorum yapıldı.
Mesajınız Gönderiliyor
Lütfen Bekleyiniz...


Teşekkür Ederiz.
Mesajınız Gönderilmiştir.
En Kısa Zamanda Editörlerimiz
Tarafından Kontrol Edilip Yayınlanacaktır.


Olası Sebeplerden Ötürü
Mesajınız Gönderilmemiştir.
İnternet Bağlantınızı Kontrol Edip
Tekrar Deneyiniz.
İsminizi Giriniz
Lütfen En Az 3 Karakter İsim Giriniz
: *
Mesaj Başlığı Giriniz
Lütfen En Az 5 Karakter Mesaj Başlığı Giriniz
: *
E-Mail Adresinizi Giriniz
E-Mail Boş Bırakın veya Doğru Mail Adresi Giriniz.
:   
Yorumunuzu Yazınız * Max 1000 karakter.Kopyala yapıştır yaparsanız yorumunuz kesilebilir.
Lütfen En Az 10 Karakter Bir Yorum Yazınız.
İşlemin Sonucu Kaçtır :
Lütfen İşlem Toplamını Doğru Giriniz.
 " ÜRPERTEN OLAYLAR.. YAZI DİZİSİ " Haberine Yapılan Yorumlar

Başlık:

tebrikler

00:36:51

Gönderen:

gokhan

20/3/16

Yazılarınızı heyecanla takip ediyorum. Elinize sağlık.


  Sayfanın üstüne gitmek için tıklayınız...
Sizde Reklam Verebilirsiniz
Yazarlarımızdan...
Yazarlar - Son 5 Yorum
Haberler - Son 5 Yorum
Sizde Reklam Verebilirsiniz
Facebook'ta Bizi Bulun


Ulusal Gazetelerin Mansetleri
 Bir Gazete Seçin